متفورمین در این دسته قرار دارد و به عنوان خط اول درمان در دیابت نوع ۲ و بویژه در افراد با BMI بالا مورد استقاده قرار می گیرد. این دارو در دیابت نوع یک کاربردی ندارد. ادامه مطلب
این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است
این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است این متن تست است
به پاس قدردانی شما عزیزان سامانه چت آنلاین و پاسخگویی به سوالات شما راه اندازی شد
طبقه بندی دیابت:
در گذشته دیابت ملیتوس را بر اساس “نیاز به انسولین“ به انواع وابسته به انسولین و غیروابسته به انسولین تقسیم می کردند اما از آنجا که مبتلایان به سایر انواع دیابت نیز ممکن است در نهایت نیاز به انسولین پیدا کنند این طبقه بندی منسوخ شد.
طبقه بندی دیگری درگذشته بر اساس “سن“ بود یعنی ابتلا به دیابت در سن کمتر از ۳۰ سال را نوع ۱ و در سن بالای ۳۰ سال را نوع ۲ می نامیدند.
گرچه بیشتر موارد دیابت تیپ ۱ در سن کمتر از ۳۰ سال رخ می دهد ولی گاهی وقوع آن پس از ۳۰ سالگی هم امکانپذیر است. در ضمن دیابت تیپ ۲ نیز گاهی در سنین کمتر از ۳۰ سال رخ می دهد و در سالهای اخیر شیوع آن در کودکان و نوجوانان شایعتر شده است. به همین دلیل این طبقه بندی نیز کنار گذاشته شد.
در حال حاضر طبق طبقه بندی که ADA انجام داده، دیابت ملیتوس به ۴ دسته تقسیم می شود:
۱- دیابت تیپ ۱: علت آن تخریب بتاسل است که معمولا منجر به کمبود مطلق انسولین می شود.
۲- دیابت تیپ ۲: به علت کاهش پیشرونده ترشح انسولین در زمینه مقاومت به انسولین بوجود می آید.
۳- دیابت بارداری: بصورت دیابت آشکار نیست و از هفته ۲۰ به بعد ایجاد می شود و قبل از بارداری مبتلا نبوده است.
۴- انواع خاص دیابت: سندرم های دیابت منوژنیک مثل دیابت نوزادی و MODY، بیماریهای اگزوکرین پانکراس مثل پانکراتیت وCF، داروها یا مواد شیمیایی مثل کورتون و …)
با اینکه تظاهرات بالینی و سیر بیماری در دیابت تیپ ۱ و ۲ متفاوت است اما گاهی نمی توان افراد را در کلاس ۱ یا ۲ طبقه بندی کرد. دیگر مانند گذشته دیابت تیپ ۲ مختص بالغین و دیابت تیپ ۱ مختص کودکان نیست و هر دو بیماری ممکن است در هر دوره سنی اتفاق بیفتند و فقط با گذشت زمان تشخیص تایید می شود.
گاهی (بویژه در اقلیتهای قومی) دیابت تیپ ۲ ممکن است با DKA بروز کند و این در حالی است که اغلب انتظار بروز DKA را در دیابت تیپ ۱ داریم.
برای ارائه درمان مناسب تر در دیابت، لازم است بدانیم که آیا بیمار در مسیر از دست رفتن بتاسل است و یا اختلال فانکشن بتا سل دارد.
تفاوت اساسی بین دیابت تیپ ۱ و ۲ این است که در دیابت تیپ ۱ فرد برای ادامه حیات حتما نیاز به مصرف انسولین دارد ولی اگرچه برخی از افراد مبتلا به دیابت تیپ ۲ در دوره ای از زندگی به انسولین نیاز پیدا می کنند اما غالبا شروع مصرف انسولین پس از عدم پاسخ به درمان خوراکی است.
همانطور که گفته شد انسولین ۲۰ اسید آمینه ای همراه با پارتنر ۳۱ اسید آمینه ای خود یعنی C-Peptide وارد جریان خون می شود. سپس انسولین با اتصال به رسپتور خود در سطح سلول ها باعث فعال شدن GT4 (گلوکز ترانسپورتر۴) موجود در سطح این سلولها شده و ورود گلوکز به آنها را از طریق انتشار تسهیل شده میسر می سازد. در واقع انسولین به منزله کلیدی است که درب سلول را برای گلوکز باز می کند.
یادآوری: ترانسپورتر موجود در سطح سلولهای بتا از نوع GT2 می باشد.
سلولهای اصلی دریافت کننده گلوکز شامل: کبد، سلولهای ماهیچه ای و بافت چربی هستند و انسولین برای ورود گلوکز به این سلولها ضروری است در حالی که ورود گلوکز به برخی سلولها از جمله مغز و سلولهای عصبی وابسته به انسولین نیست.
سلولهای کبد با دریافت گلوکز آن را به گلیکوژن تبدیل می کنند و سطح گلوکز خون را کاهش می دهند. سلولهای ماهیچه ای نیز با تبدیل گلوکز به گلیکوژن از آن به عنوان منبع سوخت استفاده می کنند. همچنین گلوکز با اثر بر بافتهای چربی و ذخیره شدن در آن، استفاده از چربی به عنوان منبع سوخت را متوقف میکند. در صورت نبود یا کمبود انسولین در خون، بدن از چربی به عنوان منبع سوخت استفاده میکند.
انسولین یک هورمون آنابولیک است و اعمال زیر را انجام می دهد:
بنابراین کاهش انسولین موجب اثرات زیر می شود:
مهمترین عواملی که باعث تنظیم ترشح انسولین می شوند شامل این موارد می باشد:
تنظیم کننده اصلی میزان ترشح انسولین است. هر زمان که سطح گلوکز خون به میزان مشخصی رسید ترشح انسولین تحریک می شود.
تحریک ترشح انسولین وابسته به یک کانال پتاسیمی است.(رجوع شود به توضیحات قبلی)
سطح پتاسیم خون ارتباط مستقیم با میزان ترشح انسولین دارد.
یادآوری: سطح خونی پتاسیم و C-Peptide ارتباط مستقیم با سطح خونی انسولین اندوکرین دارد.
این مواد پس از خوردن غذا، از روده به داخل خون آزاد می شوند و با مکانیسم های زیر موجب کنترل قند خون می گردند:
اینکرتین ها توسط آنزیم DPP4 تجزیه می شوند.
قوی ترین اینکرتین شناخته شده (GLP-1) Glucagon- like peptide -1 است.
دو گروه دارویی از طریق اثر اینکرتین ها در درمان دیابت تیپ ۲ به کار می روند:
هورمون دیگری است که از سلولهای بتا ترشح می شود و به کنترل قند خون کمک می کند.
آنالوگ آن که در درمان دیابت تیپ ۱ و ۲ به کار می رود Pramlintide نام دارد که بصورت زیر جلدی تزریق می شود.